Afgelopen zondag 19 juli kwamen uit verschillende windstreken de Diasporagroepen binnen de Evangelische Broedergemeente (EBG) voor hun laatste Landelijke Diasporadag naar Zeist. In het vertrouwde Godshuis werden de deelnemers ontvangen met gastvrijheid, schoonheid, muziek en volop gelegenheid voor ontmoeting. De preekdienst, waarin in verschillende talen werd gezongen, en de viering van het Avondmaal vormden momenten van verbondenheid met God en met elkaar.
Terugblik op een bijzondere geschiedenis
Na afloop deelden de aanwezigen in het Koetshuys de meegebrachte broodjes, terwijl werd teruggeblikt op het ontstaan en de ontwikkeling van de diaspora binnen de EBG. Verstrooid levende zusters en broeders verenigden zich en gaven met veel enthousiasme vorm aan geloofsbeleving buiten de bekende moedergemeenten.
Nu het door afnemende aantallen, vergrijzing, beperkte financiële middelen en een tekort aan vrijwilligers niet langer mogelijk is de huidige organisatievorm voort te zetten, zullen de diasporagroepen opgaan in de bestaande gemeenten.
Afscheid en verlangen
Dat betekent afscheid nemen van een waardevolle periode. Dat brengt verlies en verdriet met zich mee. Tegelijkertijd was tijdens de bijeenkomst duidelijk merkbaar dat het verlangen blijft bestaan om als gelovige zusters en broeders samen te komen, ook wanneer zij verspreid leven aan de rand van of buiten de gemeenten.
Zoals een zuster uit Zeist het treffend verwoordde: “Het doet recht aan onze huidige werkelijkheid, waarin we binnen onze samenleving juist met elkaar moeten oefenen om vanuit diverse achtergronden een gemeenschap te vormen.”
Eenheid in verscheidenheid
Hoewel de aanwezigen zich ervan bewust waren dat dit de laatste Landelijke Diasporadag was, bleef vooral het verlangen naar verbondenheid hangen. Er werd met dankbaarheid teruggekeken op de jaren waarin de Raad voor Diaspora ruimte bood om eenheid in verscheidenheid te beleven – een waarde die ook in de toekomst van betekenis blijft.
