Gestrand!
door Marjo ten Kate

Half 6 ‘s ochtends. Het is nog donker. Ik hoor de dorpsomroeper in de verte. Wat kondigt hij aan?
Hij roept iedereen op na de hevige regens van gisteren de omgeving van huis of hut goed schoon te houden: afval verbranden, zodat het niet wegspoelt. Stilstaand water opruimen, zodat malariamuggen geen kans krijgen er eitjes in te leggen. Latrines goed gebruiken.
Dit is het werk van de nieuwe voorzitter van het gezondheidscomité. Hij werkt met ons samen.
Goed dat dit gebeurt. Ik hoop dat het zo blijft. Ons team zal hem blijven stimuleren.

Vorige week was er een workshop met 45 gezondheidswerkers uit 25 verschillende dorpen aan het meer. Voordien vertelde ik de voorzitter over de voorbeeldfunctie van Kipili voor de regio inzake ziektepreventie en hoe belangrijk het voor zijn reputatie als nieuwe voorzitter is dat men ziet dat Kipili een schoon dorp is.
De dag erna horen we de omroeper: ‘hoog gras moet verwijderd worden rond huis/hut’.

Januari en februari zijn hier berucht vanwege hevige regens, stormen en hoge golven.
Het is ons werk om met de boot langs de dorpen te gaan. Het weer kan ineens omslaan en het meer wordt een oceaan met hoge golven.
Laatst kwam onze boot op het strand terecht: de motor kon niet tegen de golven op. Met man en macht kregen we de boot weer in het water, maar door water in de machinekamer raakte de motor onklaar en moest de boot teruggesleept worden naar Kipili.

 Nu zie ik een zeer donkere lucht, ik hoor gerommel: onweer. Het water zal zo weer met bakken uit de hemel vallen. Het is mooi groen, overal bloemen en de maïs kan bijna geoogst worden.
De dorpsomroeper deed zijn werk, de voorzitter ziet het belang van preventie, nu de inwoners van Kipili nog.
Steeds opnieuw vertellen geeft inzicht en helpt op den duur ziektes te verminderen!!!