Een zwijgzame chauffeur
Zoals verwacht staat er een meneer bij de uitgang van de luchthaven met een papier waarop ik mijn naam zie staan.
Het hotel heeft iets geregeld om ons op te halen. De man is niet de chauffeur, maar hij gebaart dat we ergens heen moeten lopen. Hij maakt ook gebaren naar een paar jongens met gespierde armen die met ons meelopen.
Dan komt er een jongen aan met een bruine versleten leren tas om zijn hals.
Als er ook andere passagiers zijn ingestapt merk ik dat de jongen met de tas de chauffeur is.

Ik heb ervoor gezorgd dat ik voorin zit. Dan zie je het meest. Na een paar honderd meter hoor ik: "Bweheuerfsss." Daar hoort een wilde armbeweging bij en het woord wordt met tamelijk harde stem gezegd.
Ik versta het niet en dan zegt een ervaren medereiziger: "veiligheidsgordel, je moet je veiligheidsgordel vastmaken!" De chauffeur maakt hetzelfde armgebaar.
Tuurlijk. In een auto moet je je veiligheidsgordels vastdoen, zeker als je voorin zit.
"Ik had ze niet gezien." De chauffeur lijkt dit niet gehoord te hebben. Hij kijkt een beetje stuurs voor zich uit en rijdt lekker hard, maar heel zeker naar Paramaribo.

Het valt me op dat hij heel ver vooruit kijkt en in de gaten heeft dat er iemand over wil steken of in wil voegen. Hij knippert dan met zijn lampen. Alles gaat soepel en vlot.
Wat zou zo'n man of jongen denken?
Wat zou hij vanavond gaan doen?
Wat doet hij volgend jaar?

Voor ons rijdt een vuilniswagen. Zaterdagmiddag om 4 uur wordt er hier vuil opgehaald. Achterop staan twee jongens hun sterke armen te testen. Doet me denken aan zijspanraces. Maar veel mooier om te zien.
Als we de auto inhalen, toetert onze chauffeur. Hij lacht uitbundig en zwaait naar de zijspanvuilnisman.
Later rijden we Paramaribo binnen.
Weer een driftig armgebaar en een woord dat ik niet versta, maar wel begrijp: We rijden langs een prachtige brug, de Wijdenboschbrug. Majestueus over de Surinamerivier gespannen.



Dan zijn we bij het hotel. De chauffeur laadt onze koffers behoedzaam uit, geeft ze aan de kruier, loopt met ons naar binnen, glimlacht vriendelijk en zegt: "Prettige dag verder." En toen had-ie zijn fooi nog niet eens gehad.
De ervaren medereiziger zei tegen me: "Merkte je dat hij eigenlijk slecht Nederlands sprak? Dat komt steeds vaker voor, Surinamers die andere talen beter spreken dan het Nederlands."